Ιστορία

Η ανταρσία των Τ/κ κατά του κυπριακού κράτους

 

Ένα από τα επιχειρήματα των Τ/κ είναι ότι με τις προτάσεις μας για τροποποίηση του Συντάγματος προκαλέσαμε τη διακοινοτική σύγκρουση της περιόδου 1963-64 και καταργήσαμε δήθεν το κυπριακό κράτος. Γι' αυτό, επικαλούμενοι λόγους ασφάλειας, επιμένουν, μέχρι σήμερα, στη διαίρεση ακόμα και της κρατικής κυριαρχίας, που σε όλα τα συντάγματα, είναι μία και αδιαίρετη.

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος και το σωστό περιεχόμενο της Ομοσπονδίας

Του Χρύση Παντελίδη*

(Με αφορμή τη συμπλήρωση πέντε χρόνων από το θάνατο του πρώην Προέδρου, στις 12 Δεκεμβρίου 2013)

Η Ομοσπονδία δεν ήταν πάντα επιδίωξη του κυπριακού ελληνισμού. Η αποδοχή της Ομοσπονδίας ήταν μια επιβαλλόμενη υποχώρηση που αποσκοπούσε και αποσκοπεί στην ανατροπή των τραγικών τετελεσμένων του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής του 1974 και στην αποτροπή της διχοτόμησης της πατρίδας μας.

Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια ευτυχισμένη χώρα που την έλεγαν Λιβύη


Καθ. Chems Eddine CHITOUR (Αλγερία) (μτφ. Κριστιάν)
Δύο χρόνια μετά τη «Λιβυκή Επανάσταση», η κατάσταση έχει φτάσει σε κρίσιμο σημείο. «Είναι ευθύνη της Δύσης να ‘καθαρίσει το χάος που έχει βάλει’ στη Λιβύη, όπου η εξέγερση διακήρυξε περασμένη την εποχή του Μουαμάρ Καντάφι, μετά την ανάληψη του ελέγχου του μεγαλύτερου μέρους της Τρίπολης», έγραφε ο κινεζικός κρατικός τύπος.

Η Εκατονταετής Προσπάθεια της Γερμανίας για Ηγεμονία στην Ευρώπη

του Κάσσανδρου

«Ο Ρους της Ιστορίας του εικοστού αιώνα θα ορισθεί από τον ανταγωνισμό μεταξύ της Ρωσικής, Βρετανικής, Αμερικανικής και πιθανώς Κινεζικής Αυτοκρατορίας και από την φιλοδοξία τους να μειώσουν όλα τα άλλα μικρότερα κράτη στο να εξαρτώνται από αυτές, αλλά ο αιών θα δει επίσης τη γένεση μιας Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τελωνειακής Ένωσης, που θα είναι ο πυρήνας της σωτηρίας των κρατών αυτών από την καταστροφή και θα δώσει όχι μόνο την Πολιτική Ανεξαρτησία των κρατών αυτών αλλά θα σώσει και την ανώτερη κουλτούρα της Ευρώπης»

Το όραμα και η ανανική «επανένωση» του μ. Γλ. Κληρίδη

Της Φανούλας Αργυρού

Ας προσέξει, λοιπόν, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, αν έχει σκοπό να ακολουθήσει τις συστάσεις φόρου τιμής του Κ. Σημίτη για «επανένωση» και όχι απελευθέρωση...

STATE BUILDING: ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ Ή ΑΠΛΗ ΑΛΛΑΓΗ ΣΚΗΝΙΚΟΥ;

Του: Λουκά Κατρατζή,

Βοηθού Ερευνητή, Κέντρο Ανατολικών Σπουδών

Η συνήθεια των μεγάλων δυνάμεων να ελέγχουν και να παρεμβαίνουν με κάθε τρόπο στα εσωτερικά των λιγότερο ισχυρών χώρων είναι ένα από τα βασικότερα ζητούμενα της ρεαλιστικής σχολής στην διεθνή πολιτική. Παραδείγματα αποτελούν η επιρροή της αρχαίας Αθήνας και της αρχαίας Σπάρτης στον ελλαδικό χώρο, η επίδραση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στις επαρχίες της κοκ. φτάνοντας μέχρι και την αποικιοκρατία και το σοβιετικό μοντέλο.

Syndicate content