January, 2017 Οικονομία

Ερντογάν

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΠΕΡΝΑΡΑΚΟΥ
Ο Ταγίπ Ερντογάν ανέκαθεν τασσόταν κατά της αύξησης του κόστους δανεισμού, επειδή θέλει το χρήμα να παραμείνει φθηνό για να τονώσει την ανάπτυξη.

Κυρώσεις κατά Ρωσίας

 Του Μιχάλη Μένικου*

Ποιος θα άρει πρώτος τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας; Οι Ηνωμένες Πολιτείες ή η Ευρώπη; Το ερώτημα αυτό άρχισε να τίθεται όλο και πιο έντονα μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ. Όχι γιατί υπάρχει κάποιος διαγωνισμός μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών στο θέμα αυτό, αλλά επειδή οι ευρωπαίοι πολιτικοί άρχισαν, όπως φαίνεται, να νοιώθουν ότι εξασθενούν οι πιέσεις που δέχονταν στο θέμα αυτό από την κυβέρνηση Ομπάμα.

Ευρωζώνη


Το ευρώ ως κοινωνικός δεσμός
Miguel Otero-Iglesias

Το ευρώ, το οποίο έφθασε στους δρόμους της Ευρώπης την 1η Ιανουαρίου του 2002, πρόσφατα γιόρτασε την 15η επέτειό του. Η μακροζωία του νομίσματος είναι πιθανώς μια έκπληξη για τους πολλούς παρατηρητές που είχαν προβλέψει την διάλυσή του. Ωστόσο, οι περισσότεροι πολίτες της ευρωζώνης [3] -τόσο στις πιστώτριες χώρες του Βορρά όσο και στις χρεωμένες χώρες του νότου- είναι υπέρ της διατήρησης του ευρώ [4] αντί για την επιστροφή στα πρώην εθνικά τους νομίσματα.

Τουρκική λίρα

ΠΤΩΣΗ 12% ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΔΟΛΑΡΙΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ

Της Λαλέλας Χρυσανθοπούλου
Τόσο το 2015, όσο και το 2016 αποδείχθηκαν... «anni horribili» για την τουρκική λίρα, καθώς το νόμισμα υποχώρησε 15% και 16% αντίστοιχα έναντι του δολαρίου. Το... κακό απειλεί να τριτώσει το 2017, καθώς η λίρα πήρε με άνεση από το πέσο Μεξικού τα σκήπτρα του νομίσματος αναδυόμενης οικονομίας με τις χειρότερες επιδόσεις φέτος, έχοντας ήδη καταγράψει απώλειες της τάξης του 12% έναντι του δολαρίου, υποχωρώντας την Τετάρτη στο ιστορικό χαμηλό των 3,9417 λιρών/δολάριο.

Trump πολυεθνικές


Του Βασίλη Κοψαχείλη*
Η πολιτική και εμπορική ατζέντα του Donald Trump είναι στην ουσία μια παράσταση σε δυο πράξεις. Η πρώτη πράξη έχει τίτλο «φέρνω χρήμα και δουλειές πίσω στη χώρα». Οι λαοί χαίρονται, διότι βλέπουν αυτή την πολιτική προστατευτισμού να δημιουργεί μια δυναμική και ένα πολιτικό προηγούμενο για όλες τις χώρες στις οποίες η μεσαία τάξη καταρρέει και που θεωρούν την παγκοσμιοποίηση υπεύθυνη της συμφοράς. Κανείς ωστόσο δεν αναφέρεται, ούτε πιθανώς υποπτεύεται, τη δεύτερη πράξη της παράστασης.