January, 2017 Ηνωμένες Πολιτείες

ΗΠΑ Γερμανία

του Γιώργου Δελαστίκ
Πληθαίνουν οι ενδείξεις –ενδείξεις, όχι αποδείξεις– ότι ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ εξελέγη για να προσωποποιήσει την αναμέτρηση με το Βερολίνο. Να ηγηθεί δηλαδή ο Ντόναλντ Τραμπ ενός συνασπισμού ανάλογου με εκείνον, ο οποίος υπήρχε κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, επιχειρώντας να αποτρέψει τη συγκρότηση του Τέταρτου Ράιχ, οικονομικού αυτή τη φορά, της Γερμανίας. Αυτό που υπήρχε και είναι ακόμη υποψία, ενδέχεται να αποδειχθεί πολιτική πραγματικότητα. Θα δούμε τι θα γίνει σύντομα.

Κυρώσεις κατά Ρωσίας

 Του Μιχάλη Μένικου*

Ποιος θα άρει πρώτος τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας; Οι Ηνωμένες Πολιτείες ή η Ευρώπη; Το ερώτημα αυτό άρχισε να τίθεται όλο και πιο έντονα μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ. Όχι γιατί υπάρχει κάποιος διαγωνισμός μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών στο θέμα αυτό, αλλά επειδή οι ευρωπαίοι πολιτικοί άρχισαν, όπως φαίνεται, να νοιώθουν ότι εξασθενούν οι πιέσεις που δέχονταν στο θέμα αυτό από την κυβέρνηση Ομπάμα.

Ντόναλντ Τραμπ


Τα εκτελεστικά διατάγματα που έχει εκδώσει μέσα σε λίγες μέρες ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, στέλνουν μήνυμα σε όσους το αμφισβητούσαν, πως ο Τραμπ εννοεί αυτά που λέει. Πώς μπορούν να "αμυνθούν" οι χώρες που βρίσκονται στο "στόχαστρο".

YPG

Ο Τραμπ θα ζητήσει από το Πεντάγωνο να ετοιμάσει σχέδιο με βήματα τα οποία θα επιταχύνουν τον αγώνα ενάντια στην ISΙS σε Ιράκ και Συρία, ενώ λέγεται πως μεταξύ των επιλογών που υπάρχουν είναι και η αύξηση της στήριξης των Κούρδων.

Επόμενη στάση του Τραμπ το Παρίσι

 Του Δημήτρη Γ. Απόκη*

Αρκετούς μήνες πριν τις προεδρικές εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες, μέσω αρθρογραφίας μου αλλά και δημόσιων τοποθετήσεων είχα εκφράσει την άποψη ότι η εκστρατεία του Ντόναλντ Τράμπ, με στόχο την εκλογή του αποτελούσε ένα κίνημα το οποίο ξεπερνούσε κατά πολύ το ίδιο το πρόσωπο και στην ουσία ήταν ένας ξεσηκωμός , ο οποίος οδηγούσε σε μια ανώμαλης προσγείωσης επιστροφή στην πραγματικότητα. 

Από την κατανομή των βαρών μέχρι την απόρριψη των βαρών
Doug Bandow
Οι μίζερες στρατιωτικές δαπάνες των ευρωπαϊκών χωρών [1] υπήρξαν πηγή συνεχούς διαμαρτυρίας από τους Αμερικανούς αξιωματούχους τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, από τα περισσότερα αιτήματα της Ουάσινγκτον για δράση έλειπε η αξιοπιστία, δεδομένου ότι καμιά διοίκηση των ΗΠΑ δε έχει τιμωρήσει ποτέ ένα ευρωπαϊκό κράτος επειδή χαλάρωσε στην άμυνα. Αντ’ αυτού, οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ συνήθως προσπαθούσαν να καθησυχάσουν τους συμμάχους στην Ευρώπη [2] και αλλού, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα κάνουν ό, τι ήταν απαραίτητο για την προστασία τους.

Τραμπ και Ιερουσαλήμ

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης*

Σε άρθρο του γράφοντος, Οκτώβριος 2016, σχετικά με τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ (τίτλος: Εκλογές ΗΠΑ, ο αγώνας για τις ψήφους των Εβραίων και την στήριξη του AIPAC)[1] αναφερθήκαμε στην προσπάθεια των υποψηφίων για την στήριξη τους από το πανίσχυρο Αμερικανικο-Εβραικό λόμπι, καθόσον αποτελεί κρίσιμο και ουσιαστικό παράγοντα νίκης.

Τσαβούσογλου

 

Το σημαντικό που μας μεταφέρει ο Μουράτ Γετκίν, έγκριτος αρθρογράφος της Hürriyet και διευθυντής του γραφείου στην Άγκυρα, που σημαίνει ότι έχει απ’ ευθείας επαφές με υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησης και του κράτους, είναι ότι ο Τούρκος ΥΠΕΞ είχε επαφές με κορυφαία στελέχη του επιτελείου του Τραμπ κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Ουάσινγκτον, για την ορκωμοσία του νέου προέδρου των ΗΠΑ. Και οι θέσεις των στελεχών αυτών για τη Μέση Ανατολή είναι ανησυχητικές.

Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ

 Τραμπ: 11η Σεπτεμβρίου, φτάνει πια!
Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ορκίστηκε στις 20 Ιανουαρίου 2017. Μόλις ολοκληρώθηκε η ορκωμοσία του, και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε να έχει κάνει τίποτα καλό ή κακό, οι σπόνσορες της Χίλαρι Κλίντον διοργάνωσαν την επόμενη μέρα μια τεράστια διαδήλωση εναντίον του στην Ουάσιγκτον.

Σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας


 Η αρθρογράφος Τζερέν Κενάρ και η εφημερίδα Türkiye ανήκουν κι αυτές στο στρατόπεδο Ερντογάν και δικαιούμαστε να πούμε ότι στο άρθρο αντικατοπτρίζονται οι απόψεις της τουρκικής κυβέρνησης και του ίδιου του προέδρου της Τουρκίας.

Χάσμα στο Κυπριακό

 Στην Αθήνα θεωρούν την Κύπρο “βαρίδι”…

 Του Σταύρου Λυγερού

Μπορεί οι εμπειρογνώμονες στο Μοντ Πελεράν να ολοκλήρωσαν την καταγραφή των εκατέρωθεν θέσεων για την εξωτερική πτυχή του Κυπριακού (εγγυήσεις, στρατεύματα, ασφάλεια) και να έθεσαν τα βασικά ερωτήματα, αλλά τίποτα δεν προδιαγράφει γεφύρωση του χάσματος που επιβεβαιώθηκε στη διάσκεψη της Γενεύης. 

Patrick J. Buchanan

Mετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Patrick J. Buchanan

Μια πολλαπλώς εξέχουσα φωνή πολιτικής σωφροσύνης από την Αμερική, είδος που στη χώρα μας έπαψε να υπάρχει, έρχεται με το παρόν άρθρο να προσφέρει και στους σκεπτόμενους ΄Ελληνες πολύτιμο κώδικα ερμηνείας του μηνύματος που, μετά το βρετανικό δημοψήφισμα, μετέδωσε η λαϊκή Αμερική, επιβάλλοντας Πρόεδρο τον αιρετικό, μισητό στη τάξη του, αυτοδημιούργητο δισεκατομμυριούχο Ντόναλντ Τραμπ, σε πείσμα μανιώδους πολέμου εγχώριων και ξένων κατεστημένων δυνάμεων, με όλα τα επίσημα και σκοτεινά όπλα που διαθέτουν.

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ

Ειλικρινά δυσκολεύομαι να καταλάβω αν η στάση των περισσότερων συστημικών μέσων ενημέρωσης, αλλά και της πλειονότητας των ελληνικών κοινοβουλευτικών κομμάτων απέναντι στην διαφαινόμενη κόντρα Γερμανίας και Ηνωμένων Πολιτειών υπό την νέα ηγεσία του Ντόναλντ Τράμπ, χρήζει ψυχιάτρου ή… εισαγγελικού λειτουργού. 

 Trump και Putin

Του Αλέξανδρου Δρίβα*

Ο νέος Αμερικανός πρόεδρος ορκίστηκε. Αν και φαίνεται να προτιμάει πολύ πιο άμεσες ατάκες, δε θα διαφωνούσε πολύ αν του βάζαμε στο στόμα το διάσημο ρητό του συμβόλου-ηγέτη της Ινδίας, του Γκάντι. 

Τζον Κέρι  Βικτόρια Νούλαντ

Ό τι κάνει ο Τζον Κέρι την ημέρα το αποκάνει η Βικτόρια Νούλαντ τη νύκτα.
Τιερί Μεϊσάν

Παρά το γεγονός ότι η Ρωσία έχει ιστορικά ένα βαρύ παρελθόν με την Τουρκία, και ακόμη και αν θυμάται τον προσωπικό ρόλο του σημερινού προέδρου Ερντογάν εναντίον της κατά τη διάρκεια του πρώτου πολέμου της Τσετσενίας, δεν μπορεί παρά να ενδιαφέρεται για τη πιθανή έξοδο της Άγκυρας από το ΝΑΤΟ. Αντίθετα, το βαθύ κράτος των ΗΠΑ, το οποίο συνεχίζει τις αυτοκρατορικές φιλοδοξίες του, παρά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, είναι έτοιμο να κάνει τα πάντα για να κρατήσει την Τουρκία στην Ατλαντική Συμμαχία.

Trump πολυεθνικές


Του Βασίλη Κοψαχείλη*
Η πολιτική και εμπορική ατζέντα του Donald Trump είναι στην ουσία μια παράσταση σε δυο πράξεις. Η πρώτη πράξη έχει τίτλο «φέρνω χρήμα και δουλειές πίσω στη χώρα». Οι λαοί χαίρονται, διότι βλέπουν αυτή την πολιτική προστατευτισμού να δημιουργεί μια δυναμική και ένα πολιτικό προηγούμενο για όλες τις χώρες στις οποίες η μεσαία τάξη καταρρέει και που θεωρούν την παγκοσμιοποίηση υπεύθυνη της συμφοράς. Κανείς ωστόσο δεν αναφέρεται, ούτε πιθανώς υποπτεύεται, τη δεύτερη πράξη της παράστασης.