October, 2016 Γεωπολιτική

Πουτιν στρατηγικη

 Δια χειρός Βλαντιμίρ Πούτιν: 
Του Δημήτρη Γ. Απόκη*
Μπορεί να ακούγεται απίστευτο, αλλά αποτελεί γεγονός. Εδώ και αρκετό διάστημα ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού στη Μεγάλη Διεθνή Σκακιέρα.
Η Ρωσία έχει χρησιμοποιήσει και χρησιμοποιεί τις ένοπλες δυνάμεις της εκτός των συνόρων της πολύ συχνά, ειδικά μετά την επέμβαση στην Κριμαία το Φεβρουάριο του 2014. 

Κουρδοι Συρια


του Κώστα Ράπτη

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που αντιμετωπίζει η Ρωσία, μετά τη στρατιωτική εμπλοκή της στην κρίση της Συρίας, είναι αυτός που ήδη μαστίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες: Δηλαδή, το να παραλύσει μπροστά στην επιδίωξη να ικανοποιήσει τις αντιφατικές βλέψεις πολλών διαφορετικών συμμάχων στην περιοχή, εξασφαλίζοντας εν τέλει τηδυσφορία και την καχυποψία όλων.

Μοσουλη συγκρουσεις

Του Βασίλη Κοψαχείλη*

Το καλοκαίρι του 2014, ολόκληρη η περιοχή της Μοσούλης στο Βόρειο Ιράκ καταλήφθηκε από τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους. Δύο και πλέον χρόνια αργότερα, στις 16 Οκτωβρίου ξεκίνησε η επιχείρηση των κυβερνητικών ιρακινών δυνάμεων, υποστηριζόμενων από δυνάμεις Κούρδων Πεσμερκά (KRG), και υπό γαλλική, βρετανική και αμερικανική αεροπορική κάλυψη, για την ανακατάληψη της περιοχής και της πόλης της Μοσούλης.

Ερντογαν Ακκαρ


Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Το εθνικό θέμα της Κύπρου βρίσκεται στην πιο κρίσιμη καμπή του. Και η φράση αυτή, σε τούτη τη δεδομένη στιγμή, δεν είναι κλισέ…

Μεση Ανατολη προβλεψεις

 Άννα Φαλτάιτς 

Μαχών συνέχεια στη Συρία σε στρατιωτικό, πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο. Οι αμερικανορωσικές σχέσεις και οι κινήσεις της Τουρκίας σε Συρία και Ιράκ. Οι εκλογές στο Ιράν και οι προσπάθειες για «πάγωμα» παραγωγής πετρελαίου από τις χώρες του ΟΠΕΚ.

Ρωσια ρουα ματ


Του Βασίλη Κοψαχείλη*

Την τελευταία διετία, η Ρωσία δείχνει πως είναι ιδιαίτερα ικανή στο να εκμεταλλεύεται την αμερικανική στρατηγική κακοφωνία στην Ευρώπη και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Ερντογαν - Ασφάλεια


Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΣΤΡΙΩΤΗ
Σε απονομιμοποίηση αρχικά και ευθεία αμφισβήτηση στη συνέχεια των εδαφικών ρυθμίσεων που επήλθαν πριν από εννέα δεκαετίες και αποτέλεσαν τη βάση του στάτους κβο στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή και στο Αιγαίο, παραπέμπουν οι διαρκείς αναφορές του Τούρκου πρόεδρου Ταγίπ Ερντογάν στη Λωζάνη και στον «Εθνικό Ορκο». 

Τουρκια Ελλαδα Ιρακ


ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Ηταν μια λεπτομέρεια, που πέρασε απαρατήρητη μέσα στον ορυμαγδό των ημερών, πλην όμως παραμένει αποκαλυπτική της τοξικής ατμόσφαιρας που περιβάλλει τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Στις 13 Σεπτεμβρίου, το αμερικανικό Ναυτικό συμπλήρωσε 241 χρόνια από την ίδρυσή του.

Ερντογαν απειλες


του Σταύρου Λυγερού

Το τελευταίο διάστημα ο παραδοσιακός τουρκικός επεκτατισμός θυμίζει σεισμικό ρήγμα σε διέγερση. Οι “δονήσεις” είναι αλλεπάλληλες και η μία ανταγωνίζεται την άλλη σε ένταση όσον αφορά την αμφισβήτηση του στάτους κβο στο Αιγαίο και στη Θράκη.

Ερντογαν Πουτιν

 
Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος
Το μεγαλεπήβολο σχέδιο και η ελληνική περιπλοκή μετά τα σχέδια Λαφαζάνη
Βλαντίμιρ Πούτιν και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συμφώνησαν στις 10 Οκτωβρίου ότι οι δύο πρώτες γραμμές του αγωγού θα καταλήγουν στην τουρκική Ανατολική Θράκη

Γεωπολιτικη Πολεμος


του Πιότρ Ακόπωφ

Η ένταση στις σχέσεις Ρωσίας και Δύσης το τελευταίο διάστημα αυξάνεται μέρα με τη μέρα. Αλλά, βεβαίως, κανένας πόλεμος δεν θα κηρυχθεί –απλά ας θυμηθούμε, πως περίπου πριν ένα χρόνο είχε διαχυθεί ο φόβος της πραγματικής απειλής της στρατιωτικής αντιπαράθεσης της Ρωσίας με τη Τουρκία, που θα συμπαρέσυρε και το ΝΑΤΟ.

Κυπριακή Δημοκρατία

 ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Κ. ΓΙΑΛΛΟΥΡΙΔΗΣ
Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής,
Διευθυντής Κέντρου Ανατολικών Σπουδών
Για τον Πολιτισμό και την Επικοινωνία Παντείου Πανεπιστημίου

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βιώνει από τη 15η Ιουλίου μια πρωτόγνωρη, ασύλληπτη, θα λέγαμε, μέθη εξουσίας και μοναδικής δημοφιλίας στο τουρκικό πολιτικό σύστημα, κατάσταση που επιτρέπει να αισθάνεται ότι είναι σε θέση να πραγματοποιεί κινήσεις και να εξαγγέλλει πολιτικές, οι οποίες υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν αδιανόητες. Συμπεριφέρεται με την αυθάδεια του ηγεμόνα, που αντιλαμβάνεται πως, ως νέος Μουσολίνι, έχει συσπειρωμένο και κινητοποιημένο τον λαό γύρω από αυτόν, τον χειρίζεται και τον κατευθύνει όπως ο ίδιος κρίνει σκόπιμο και ωφέλιμο για τη δική του πολιτική διαδρομή.