August, 2016 Κόσμος

Mike Whiney, Counterpunch.

[Ο κεντρικός αρχιτέκτονας του σχεδίου αμερικανικής παγκόσμιας κυριαρχίας, κορυφαίος στρατηγικός εγκέφαλος και σύμβουλος προέδρων, ο πολωνικής καταγωγής Σμπίγκνιου Μπρζεζίνσκυ, του οποίου το τελευταίο σύγγραμμα « Η Μεγάλη Σκακιέρα» κατέστη βίβλος αναφοράς για τους διεθνολογούντες και στην Ελλάδα, υποχρεώνεται σε ρεαλιστική ανασύνταξη σε αμυντικές θέσεις, διαπιστώνοντας «τεκτονικές διεθνείς ανατροπές» των δεδομένων.

Paul Craig Roberts, Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού
[Για δραματικές παγκόσμιες συνέπειες ενδεχόμενης εκλογής της Χίλλαρυ Κλίντον στις προσεχείς προεδρικές εκλογές, προειδοποιεί τους ψηφοφόρους συμπατριώτες του ο διάσημος Αμερικανός δημοσιολόγος, στο κατωτέρω κατατοπιστικό άρθρο του. Οι υπογραμμίσεις είναι δικές του.] 

Οι αμερικανικές εκλογές τον Νοέμβριο θα μας πουν εάν η πλειοψηφία του αμερικανικού πληθυσμού είναι αθεράπευτα ηλίθιοι. Εάν οι ψηφοφόροι εκλέξουν Χίλλαρυ θα ξέρουμε ότι οι Αμερικανοί είναι βλάκες πέραν λυτρώσεως.
Δεν ξέρουμε πολλά για τον Τραμπ και η προπαγάνδα εναντίον του Τραμπ κυριαρχεί σε βάρος των γεγονότων.
Αλλά γνωρίζουμε πολλά γεγονότα για την Χίλλαρυ.


Του Yusuf Kaplan,* εφ. Yeni Şafak
Μετάφραση: Σάββας Καλεντερίδης
Όταν είπα ότι «Με τη Ρωσία δεν κόβονται οι σχέσεις, η Ρωσία είναι χώρα άξονας για την Τουρκία. Για να μην μείνουμε μόνοι μας αύριο, αν έχουμε προβλήματα με τη Δύση, πρέπει να ελαττώσουμε τους εχθρούς μας, να αυξήσουμε τους συμμάχους μας, και γι’ αυτό θα πρέπει να ακολουθήσουμε στρατηγική ισορροπιών», ορισμένοι άρχισαν να με πυροβολούν.

Στο παρασκήνιο της επίθεσης στο Παρίσι στις 13 Νοεμβρίου 2015 και στις 22 Μαρτίου στις Βρυξέλλες, καθώς και άλλων αιματηρών επιθέσεων στο κόσμο, βρίσκεται η «Emni», μία από τις πιο σημαντικές μονάδες των μυστικών υπηρεσιών του ‘ισλαμικού κράτους’, σύμφωνα με έρευνα της εφημερίδας «New York Times».

02082016-1.jpg

Γιατί το «business as usual» δεν θα λειτουργήσει
Khalid Koser και Eric Rosand

Υπάρχει κάτι παράδοξο που αναδύεται γύρω από τις παγκόσμιες προσπάθειες για την αντιμετώπιση του βίαιου εξτρεμισμού [1]. Στον απόηχο των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Άντεν, στην Βαγδάτη, στην Ντάκα, στην Κωνσταντινούπολη, την Καμπούλ, τη Νίκαια, το Ορλάντο, και αλλού, η δημόσια συνειδητοποίηση του προβλήματος και η ανάγκη για την αντιμετώπισή του δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη.