Η αδύναμη υποστήριξη από το MHP στρέφει το AKP προς τις κουρδικές ψήφους


Απόδοση-Επιμέλεια: Έλενα Λαμπρινάκου
Η αδύναμη υποστήριξη από το Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος (MHP), για την εκτελεστική προεδρία, στο δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου, μεταστρέφει το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) προς τις ψήφους των Κούρδων, όπως καταδεικνύουν πρόσφατες εξελίξεις της εκστρατείας.

 

Όταν ο πρωθυπουργός, Μπινάλι Γιλντιρίμ, κατάφερε να αποκτήσει την υποστήριξη του ηγέτη του MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, για την εκστρατεία υπέρ του «ναι», το AKP ξεκίνησε με έναν εκπληκτικά σκληρό εθνικιστικό τόνο. Η ρητορική AKP είχε υπογραμμίσει την επαναφορά της θανατικής ποινής, όπως κάνει το ΜΗΡ εδώ και χρόνια, εν μέσω συνεχιζόμενων συλλήψεων βουλευτών του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP), συμπεριλαμβανομένου και του δημοφιλούς συμπροέδρου Σελαχατίν Ντεμιρτάς. Παράλληλα, ασκεί δριμεία κριτική στο HDP, κατηγορώντας το ότι αποτελεί εργαλείο του παράνομου Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ). Τέλος, δεσμεύεται για την μη επανέναρξη ειρηνευτικών συνομιλιών, αλλά την -άνευ όρων- παράδοση του ΡΚΚ.
Καθώς περνούσε ο καιρός, έγινε κατανοητό ότι η ρωγμή στο MHP ήταν πιο σοβαρή από όσο υπολογιζόταν, καθώς ένας αριθμός αντιπροσώπων του MHP δήλωσε ότι θα αγωνιστεί για την εκστρατεία του «όχι», παρά τη θέληση του ηγέτη τους, ακόμα και, αν έτσι ρισκάρουν την εκδίωξή τους από το κόμμα. Όταν οι εκθέσεις αυτές εμφανίζονται στα μέσα ενημέρωσης, εξαγριώνουν τον Μπαχτσελί, και μια κουρδική πηγή του AKP μού είπε, πρόσφατα στο τηλέφωνο, ότι δεν είχαν δει ούτε μια αξιόπιστη δημοσκόπηση, όπου η υποστήριξη του «ναι» μέσα από το MHP να είναι μεγαλύτερη από 35%.
Αυτό έχει δημιουργήσει προβλήματα στους αρχικούς υπολογισμούς του AKP για τη 16η Απριλίου, οι οποίοι βασίστηκαν στις βουλευτικές εκλογές της 1ης Νοεμβρίου του 2015. Την 1η Νοεμβρίου, το AKP έλαβε 49,5% των ψήφων και το MHP πήρε 10.8%. Η απλή αριθμητική ήταν ότι όλοι οι ψηφοφόροι θα ψήφιζαν «ναι», οδηγώντας σε ένα 60,3%. Αυτή θα μπορούσε να είναι η λογική πίσω από την απάντηση του Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν στον Χακάν Τσελίκ του CNN Türk, στις 23 Μαρτίου, όταν είπε ότι αναμένει «άνω των 52», αλλά θα προτιμούσε το αποτέλεσμα «να στεφθεί με 60%». Το 52% είναι η στήριξη που ο Ερντογάν πήρε για τον εαυτό του στις προεδρικές εκλογές του 2014. Ακόμη και με μια «λογική» λιποταξία από το MHP, το «ναι» θα ήταν εγγυημένο.
Υπήρχαν, όμως, και άλλοι παράγοντες. Για παράδειγμα, η υπερβολική ρητορική εναντίον του HDP, σε συνδυασμό με τις μαζικές επεμβάσεις ασφαλείας, οι οποίες προκάλεσαν σημαντικές παράπλευρες απώλειες εναντίον του ΡΚΚ, στα ανατολικά και νοτιοανατολικά, μπορεί να έχουν αποξενώσει ένα ορισμένο τμήμα των Κούρδων ψηφοφόρων του AKP. Για χάρη της στήριξης του MHP, κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είναι ανεκτό. Αλλά, καθώς οι εκτιμήσεις του MHP άρχισαν να αναφέρονται στους Ερντογάν και Γιλντιρίμ, οι τελευταίοι ξεκίνησαν να στρέφονται πίσω, στην κουρδική υποστήριξη.
Μια άλλη εξέλιξη ήταν, επίσης, η στάση των ΡΚΚ και HDP, σχετικά με το δημοψήφισμα. Υπήρχαν προσδοκίες ότι και οι δύο μπορούσαν να μποϊκοτάρουν το δημοψήφισμα, υποστηρίζοντας ότι το αποτέλεσμα, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για «ναι» ή «όχι», δεν θα είχε καμία διαφορά για το κουρδικό ζήτημα. Όταν το ΡΚΚ ανακοίνωσε με ισχυρά λόγια και απειλές οτι το μποϊκοτάρισμα των εκλογών θα εξυπηρετήσει τους ηγέτες του τουρκικού κράτους και ότι η ψήφος τους θα είναι υπέρ του «όχι», το βαρόμετρο άρχισε να κινείται προς την άλλη πλευρά.
Η επίσκεψη του Μασούντ Μπαρζανί, ηγέτη της ιρακινής περιφερειακής κυβέρνησης του Κουρδιστάν (KRG), στην Άγκυρα στις 26 του Φλεβάρη, αποτέλεσε σημαντικό ορόσημο για την εν λόγω μετατόπιση της προσοχής, καθώς και τη κοινή στάση έναντι του PKK και του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε, ή DAESH, τόσο στο Ιράκ, όσο και στη Συρία. Το AKΡ αναμένει ποιοτική υποστήριξη από τον Μπαρζανί για την εκστρατεία του «ναι», δεδομένου ότι η επιρροή του στους παραδοσιακούς και θρησκευόμενους Κούρδους ψηφοφόρους δεν μπορεί να αλλάξει πολλά στην αριθμητικό πλευρά, αλλά εξακολουθεί να διατηρεί σημαντική ψυχολογική και ηθική αξία.
Ο Μπαχτσελί αντέδρασε έντονα στην έπαρση της σημαίας KRG στην Άγκυρα, κατά τη διάρκεια συνομιλιών του Μπαρζανί με τους Ερντογάν και Γιλντιρίμ, αλλά δεν συνέχισε, όπως ήταν αναμενόμενο, πιθανόν λόγω της ανάλυσης κόστους για τον ίδιο και το κόμμα του, εάν το αποτέλεσμα είναι «όχι».
Το επόμενο βήμα του AKP ήταν μια «συνάντηση με τους ηγέτες της κοινής γνώμης από τα ανατολικά και τα νοτιοανατολικά», στις 21 Μαρτίου, την ημέρα του Nevruz, στην Κωνσταντινούπολη, η οποία έχει τον μεγαλύτερο κουρδικό πληθυσμό της Τουρκίας και του κόσμου γενικότερα. Στη συνέχεια, ο Γιλντιρίμ οργάνωσε μια διαδήλωση για το δημοψήφισμα, στα νοτιοανατολικά της πόλης του Batman, στις 23 Μαρτίου και ζήτησε αποτέλεσμα υπέρ του «ναι» στην κουρδική γλώσσα, σε μια κίνηση που επαινέθηκε από τον Ερντογάν σε συνέντευξή του στο CNN Türk. Τώρα Ερντογάν και Γιλντιρίμ διοργανώνουν συγκέντρωση στο Ντιγιαρμπακίρ, στη νοτιοανατολική Τουρκία, την 1η Απριλίου.
Το AKP ελπίζει ότι με την κίνηση αυτή, μπορεί να κερδίσει τις καρδιές και τα μυαλά των Κούρδων ψηφοφόρων, που αποστασιοποιήθηκαν, λόγω της συνεργασίας με το MHP. Αυτό θα είναι ένα ενδιαφέρον εγχείρημα προς παρακολούθηση, καθώς η Τουρκία έχει σχεδόν 20 μέρες μέχρι τις κάλπες.
Αρθρογράφος: Murat Yetkin
Αρχικό κείμενο: http://www.hurriyetdailynews.com/weak-mhp-support-turns-akps-eyes-to-kurdish-votes.aspx?pageID=449&nID=111239&NewsCatID=409