«Θα μετατρέψει ο Τράμπ τον Ρουχάνι σε ‘γεράκι’;»

Ρουχάνι

Απόδοση κειμένου-Επιμέλεια: Ναστούλη Νικολέττα

Όντας πρόεδρος του Ιράν, ενώ η Τεχεράνη είναι "επίσημα στο μάτι" από την Ουάσιγκτον, δεν είναι μία εύκολη δουλειά για ένα μετριοπαθή όπως ο Χασάν Ρουχάνι. Από τώρα και στο εξής, του αρέσει ή όχι, η σκληρή ρητορική που ο Αμερικανός ομόλογός του Ντόναλντ Τραμπ υιοθετεί πρόκειται να αντανακλάται σε οτιδήποτε ο Ρουχάνι πρόκειται να πει τους επόμενους μήνες.

Δεν είναι μόνο ο Τράμπ που αναγκάζει να συμβεί αυτό. Οι επερχόμενες προεδρικές εκλογές του Μαΐου στο Ιράν και το επίπεδο της πίεσης που ο Ιρανός πρόεδρος αντιμετωπίζει και αναμένεται να αντιμετωπίσει, δημιουργεί μεγάλη έκπληξη το να ακούγεται ο Ρουχάνι να προειδοποιεί τον Τράμπ ότι «θα μετανιώσει που απείλησε το Ιράν", αν κι αυτές οι λέξεις δεν ήταν αρκετές για το στρατόπεδο των Συντηρητικών της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Με τη σημερινή ρητορική του Τράμπ, η ιρανικό οικοδόμημα είναι απίθανο να δεχτεί ένα υπόμνημα από "ήπιες" λέξεις ή διπλωματικές προσεγγίσεις από τον πρόεδρο της. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει ενδιαφέρον για την αποδοχή του παιχνιδιού του Τράμπ και τις αυξανόμενες εντάσεις σε ένα επίπεδο πέραν του ελέγχου κανενός. Σε αυτό το πνεύμα, ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ευχαρίστησε τον πρόεδρο των ΗΠΑ για την προβολή του "πραγματικού προσώπου" της Αμερικής. Πράγματι, ο Ιρανός ηγέτης φαινόταν πολύ ευχαριστημένος να βλέπει τον "νεοφερμένο" αποδεικνύοντας ό,τι έχει «πει για περισσότερα από 30 χρόνια", όπως ο ίδιος είπε σε μια ομάδα αξιωματικών του στρατού για την 38η επέτειο της Ισλαμικής Επανάστασης της χώρας του 1979.
H ώρα του Τράμπ στην εξουσία, όταν πρόκειται για τον Ρουχάνι, μπορεί να είναι συγκρίσιμη με όταν η προεδρία του Τζορτζ Μπους (2001-2009) επικάλυψε αυτή του Ιρανού Μεταρρυθμιστή ομόλογου του Μοχάμαντ Χατάμι(1997-2005). Προφανώς, υπάρχουν πολλές διαφορές που θα μπορούσαν να επισημανθούν σε σχέση με την περιοχή, τον κόσμο και τις διεθνείς σχέσεις τότε και τώρα, αλλά η ομοιότητα προέρχεται από το ότι και οι δυο, ο Μπους και ο Trump, είναι σκληροπυρηνικοί Αμερικανοί, ενώ ο Χατάμι και ο Ρουχάνι είναι από μια σχολή που προτιμά τη διπλωματία και έχει πίστη στο διάλογο και όχι στην αντιπαράθεση και τις απειλές. Σε αυτό το πλαίσιο, ένας ανώτερος υπάλληλος κοντά στο στρατόπεδο του Ρουχάνι δήλωσε στην Al-Monitor υπό τον όρο της ανωνυμίας, «Η μετριοπαθής πολιτική του Προέδρου Ρουχάνι δεν είναι μια τακτική, είναι μια στρατηγική. Αυτός δεν έχει να αλλάξει την προσέγγισή του μόνο και μόνο επειδή κάποιος όπως ο Τράμπ ήρθε στην εξουσία. Αλλά η μετριοπάθεια δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπουμε τα δικαιώματά μας' όποιος θέλει να απειλήσει το έθνος μας πρόκειται να ακούσει μια σαφή και ειλικρινή απάντηση, είτε είναι ο Τράμπ είτε οποιαδήποτε άλλη δύναμη στον κόσμο ή στην περιοχή".
Ο ανώτερος αυτός υπάλληλος πρόσθεσε, "Αν ο [Ιρανός] Πρόεδρος πρόκειται να αλλάξει την προσέγγισή του για να κερδίσει τις [επερχόμενες προεδρικές του Μαΐου] εκλογές τότε καλύτερα να μην συμμετάσχει στις εκλογές. Εξελέγη πριν από τέσσερα χρόνια λόγω της μετριοπάθειας του και επειδή [οι ψηφοφόροι] ήξεραν ότι είναι ικανός να τις πραγματοποιήσει [σχετικά με τις υποσχέσεις του] και το έχει ήδη κάνει".
Προστιθέμενο στο μίγμα είναι ότι ο Ρουχάνι μπορεί να έχει αναλάβει ένα νέο στόχο τον περασμένο μήνα μετά το θάνατο του μέντορά του στις 8 Ιανουαρίου, του πρώην προέδρου Αλί Ακμπάρ Χασεμί Ραφσαντζανί. Ο Ρουχάνι, 68 χρονών, θέλει να αποδείξει ότι είναι ο καλύτερος διάδοχος του Ραφσαντζανί, ο οποίος ήταν ο πνευματικός ηγέτης του στρατοπέδου μετριοπάθειας. Ωστόσο, αυτό δεν είναι ένα εύκολο έργο. Αυτός δεν είναι ο μόνος υποψήφιος που θέλει να γεμίσει αυτά τα παπούτσια, και το στρατόπεδο της μετριοπάθειας διανύει ένα επίπεδο αβεβαιότητας με τους αντιπάλους του, χρησιμοποιώντας τα λόγια του Τράμπ για να δυσφημίσει τις πολιτικές του. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ρουχάνι αναμένεται να αρχίσει να λειτουργεί ως 'ομπρέλα' για το στρατόπεδο που εκπροσωπεί, και την ίδια στιγμή, να σταθεί ισχυρός έναντι του Τράμπ ενώ δεν διακινδυνεύει το κύριο επίτευγμα του, δηλαδή την πυρηνική συμφωνία. Ο Ρουχάνι σίγουρα δεν αναμένεται να μετατραπεί στη σκληρή γραμμή του προκατόχου του, Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ. Αντίθετα, η πραγματική του πρόκληση θα είναι να παρουσιάσει μια νέα έκδοση του Ρουχάνι στο χρόνο πριν από την αναμενόμενη προσφορά του για την επανεκλογή του το Μάιο.
«Το Ιρανικό κοινό δεν θα θέσει υποψηφιότητα για την προσβολή και για τη διατήρηση σιωπής της κυβέρνησή του για το θέμα αυτό, ή τουλάχιστον για τη μη ανταπόκριση με την ίδια δύναμη" ένα πρώην μέλος του Principlist του Κοινοβουλίου είπε στην Al-Monitor υπό την προϋπόθεση της ανωνυμίας. "Δυστυχώς, το έθνος μας πληρώνει το τίμημα για τα λάθος στοιχήματα της κυβέρνησής μας, για τις παραχωρήσεις που δώσαμε στους Αμερικανούς κατά τη διάρκεια της πυρηνικής συμφωνίας. Ο κύριος Ρουχάνι και η ομάδα του εμπιστεύτηκαν την κυβέρνηση των ΗΠΑ και πίστεψαν ότι τα χαμόγελα του [πρώην πρόεδρου των ΗΠΑ Μπαράκ] Ομπάμα και οι υποσχέσεις του [πρώην υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον] Κέρι ήταν στρατηγικές συμφωνίες στις οποίες θα μπορούσαμε να εγκαταλείψουμε τα δικαιώματά μας [σε αντάλλαγμα]."
Η παράταξη των Συντηρητικών πρόσθεσε, "Αν μόνο αυτός [Ρουχάνι] και η ομάδα του είχαν προσχωρήσει στις κόκκινες γραμμές που είχαν τεθεί από τον [υπέρτατο] ηγέτη, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά σήμερα". Ο πρώην νομοθέτης κατέληξε στο συμπέρασμα, "Υπάρχουν τέσσερα έτη [μπροστά] για να ζήσουμε με τον Τράμπ. Αυτός πρόκειται να απειλεί το Ιράν μέρα με τη μέρα. Η πυρηνική συμφωνία είναι σχεδόν νεκρή. Το Ιράν δεν είναι αδύναμο' η επιρροή μας και η δύναμη μας στην περιοχή αυξάνεται μέρα με τη μέρα. Χρειαζόμαστε έναν Πρόεδρο ο οποίος μπορεί να διατηρήσει την αξιοπρέπειά μας και να υπερασπιστεί την εδαφική μας ακεραιότητα".
Ωστόσο, υπάρχουν διαφορετικές αποχρώσεις του νοήματος όταν πρόκειται για την αξιοπρέπεια και την εδαφική ακεραιότητα, ιδιαίτερα στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Ενώ το ένα στρατόπεδο βλέπει την αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες ως την καλύτερη εκδήλωση της Ιρανικής ανεξαρτησίας και της αντίστασης - ιδιαίτερα όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μια σκληρή γραμμή διοικήσεως - υπάρχει ένα άλλο στρατόπεδο που πιστεύει ότι το Ιράν θα πρέπει πάντα να δράττει τις ευκαιρίες για να αποδείξει στον κόσμο ότι η Ισλαμική Δημοκρατία δεν είναι το κόμμα που υποδαυλίζει τη σύγκρουση. Για τον Ρουχάνι ώστε να λύσει το δίλημμα του, πιθανότατα θα πρέπει να βρει ένα ισορροπημένο μείγμα των δύο αυτών αντιλήψεων της αξιοπρέπειας και της εδαφικής ακεραιότητας.

 

Αρθρογράφος: Ali Hashem
Ημερομηνία: 15 Φεβρουαρίου 2017
Πηγή: Al Monitor
Διαθέσιμο σε: http://www.al-monitor.com/pulse/originals/2017/02/iran-trump-threats-rou...