2014 - Έτος Σταθμός στην Παγκόσμια Ιστορία

του Κάσσανδρου

Αποτελεί ένα ακόμη παράδοξο του 2014 ότι την ίδια ημέρα που η Ευρώπη με τις πρόσφατες Ευρωεκλογές παρουσίασε αποσχιστικές τάσεις σημαντικής μερίδας των Πολιτών της, η Ουκρανία να ψηφίζει για την ένταξη της σε αυτήν.

Το έτος αυτό που δεν έχει κλείσει ακόμη εξάμηνο ,ήδη αποτελεί ορόσημο με τα γεγονότα που βρίσκονται εν εξελίξει. Αρχίζοντας από την Ουκρανία τα συμβαίνοντα στη Χώρα αυτή, οποιαδήποτε τροπή και αν πάρουν έγιναν ήδη αιτία να τερματισθεί η 25ετης ευχάριστη συνύπαρξη και συνεργασία μεταξύ Ρωσίας και Δύσης. Η Ουκρανία θα ηρεμήσει εφ όσον ο εξαίρετος ισορροπιστής Ποροσενκο καταφέρει να ισοζυγίσει στα ελάχιστα και όχι στα μέγιστα τις προσδοκίες των Ανατολικών και Δυτικών Περιφερειών και των εξωτερικών υποστηρικτών τους. Η Μόσχα δείχνει αξιοσημείωτη αυτοσυγκράτηση και επιτρέπει τη σφαγή των ακραίων αυτονομιστών που δεν υπάκουσαν στις εντολές της και θα μπει σε μακρά περίοδο διαπραγματεύσεων για το καθεστώς της Ουκρανίας. Τα βασικά ζωτικά της συμφέροντα υπαγορεύουν να λάβει υπ' όψιν της την Αμερικανική Οικονομική απειλή, το Διπλωματικό της Δόγμα για το "εγγύς εξωτερικό " αλλά και το γεγονός ότι η Ανατολική Ουκρανία είναι εστία παραγωγής πολύ σημαντικού αμυντικού υλικού προηγμένης τεχνολογίας, η απώλεια του οποίου θα πήγαινε πίσω την Ρωσική παραγωγή πολεμικού υλικού για μια δεκαετία. Η Ευρώπη που έχει κατανοήσει ότι το κόστος των κυρώσεων στη Μόσχα είναι αμφίδρομο, αντιλαμβάνεται τώρα ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει τον Χειμώνα χωρίς το Ρωσικό Αέριο ,γιατί ανεξάρτητα από την πολύ μεγάλη ζημιά που θα πάθει η Ρωσία, της τάξεως των 60 δις Ευρώ ,και η Ευρώπη θα πάθει ζημιά της τάξεως των 20 δις Ευρώ και σημαντικούς περιορισμούς στην κατανάλωση που θα είναι εις βάρος της Βιομηχανίας και των Νοικοκυριών. Το ευρωπαϊκό κενό εξουσίας και η Γερμανία Το κενό εξουσίας που υπάρχει αυτήν την περίοδο τόσο στην Ε. Επιτροπή οσο και στο Ευρωκοινοβούλιο, στην περίπτωση της προς Ανατολάς Πολιτικής, και όχι μόνο, το υπεραναπληρώνει η Γερμανία. Ο Ποροσενκο , μετά την εκλογή του, μίλησε στο Λαό έχοντας δίπλα του τον εκλεκτό της Γερμανίας κ. Κλιτσκο. Η κα. Μέρκελ προσφάτως κάλεσε σε δείπνο ταυτόχρονα τους Πρωθυπουργούς της Ουκρανίας, της Γεωργίας και της Μολδαβίας, πράξη που μέχρι τώρα μόνο οι ΗΠΑ ή η Ρωσία μπορούσαν να κάνουν, ο δε κ. Σταινμαγερ είναι σε ανοικτή γραμμή με τους Ολιγαρχες της Ουκρανίας προς περαιτέρω ανάπτυξη των Γερμανικών συμφερόντων, ενώ ταυτόχρονα, το Βερολίνο είναι ο στενότερος συνομιλητής της Μόσχας. Βλέπουμε λοιπόν την εκ νέου ανάπτυξη της Ostpolitik με νέο τρόπο και διαπιστώνουμε ότι δεν υπάρχει άλλη πολιτική προς ανατολάς εκτός αυτής της

αυτονομημένης. Γερμανίας, η οποία μέσα στον Αμερικανικό-Ρωσικό ανταγωνισμό κατάφερε να παραμείνει κύριος παράγων, απούσης της υπολοίπου Ευρώπης. Η στροφή προς την Κίνα Η μεγαλύτερη όμως στροφή έγινε από τη Ρωσία. Η Ρωσία αντελήφθη ότι τα όρια της συνεργασίας της με την Ευρώπη καθορίζονται απο την Ουάσινγκτον. Αντελήφθη τον έλεγχο που ασκούν οι ΗΠΑ στο Διεθνές Οικονομικό Σύστημα και τα πανίσχυρα οικονομικά εργαλεία που διαθέτουν, τα οποία μπορούν να παραλύσουν την Οικονομία μιας ανεπτυγμένης Χώρας. Έτσι, έχοντας εξασφαλίσει την Κριμαία, αποδέχθηκε επί του παρόντος την μερική αυτονόμηση των Ανατολικών Περιφερειών ως το όριο της επιρροής της. Έχοντας περιορισθεί στις Ευρωπαϊκές της φιλοδοξίες, η Μόσχα στράφηκε προς την Κίνα και έκλεισε εντός διμήνου την εικοσαετή διαπραγμάτευση για ενεργειακή συμφωνία με το συμβόλαιο Αερίου του Αιώνα το οποίο όμως παρ'ολα αυτά είναι μόνο το 25% του αντίστοιχου δυτικού. Οι Κινέζοι δεν υπήρξαν εύκολοι διαπραγματευτές. Ενεδωσαν τελικά στις προτάσεις της Μόσχας αφου εξασφάλισαν την χαμηλότερη απο την Ευρώπη τιμή και την επενδυτική τους συμμετοχή. Οι εξελίξεις στην Ασία Η Μόσχα έχει κάθε λόγο να ειναι ευχαριστημένη. Ο αγωγός που θα μεταφέρει το Αεριο στην Κίνα θα εχει διακλάδωση μέχρι το Βλαδιβοστοκ και έτσι θα μπορεί να προμηθεύσει τις πεινασμένες για ενέργεια Ιαπωνία και Νότια Κορέα, απο τις οποίες μπορεί επίσης να προμηθευθεί τεχνολογίες και αγαθά ισαξια αυτών της Ευρώπης. Έτσι η Ρωσία αποκτά παρουσία στον Βόρειο Ειρηνικό και την Ασία που μέχρι τωρα ήταν γήπεδο των Αμερικανών. Το δίπολο Μόσχας-Πεκίνου δεν ειναι απλό ή εύκολο στη λειτουργία του, δεδομένου οτι η επιθυμία της Κίνας ειναι να κυριαρχήσει στο μεγαλλιτερο μέρος της Ασίας και του Ειρηνικού οπου η Ρωσία πρεπει να αποδεχθεί οτι η παρουσία της εκεί θα ειναι δευτερεύουσα. Η σύγκρουση της Κίνας με την Ιαπωνία και το Βιετνάμ για ακατοίκητες νησίδες ,πέραν του άμεσου πετρελαϊκού συμφέροντος που προκύπτει απο διευρυμένη ΑΟΖ δηλώνει επισης τις φιλοδοξίες της Κίνας για την περιοχή και το ίδιο δηλώνει η δημιουργία Κινεζικού Στόλου Αεροπλανοφόρων. Εδω δημιουργείται η ανάγκη επικλησης της Αμερικανικής Αρωγής απο την Ιαπωνία, όπως επισης και απο τη Νότια Κορέα που εχει απόλυτη εξάρτηση απο τις ΗΠΑ για προστασία απο την πυρηνική Βόρεια Κορέα που επιρρεαζεται απο το Πεκίνο. Ήδη οι ΗΠΑ αποκαλούν την Κίνα αποσταθεροποιητική Δύναμη. Μέση Ανατολή - Βόρειος Αφρική Η περιοχή αυτή ειναι άλλη μια περιοχή τεκτονικών αλλαγών. Μετα την προσέγγιση

ΗΠΑ -Ιράν άρχισαν απόπειρες προσέγγισης Ιράν-Σαουδικης Αραβιας, Τουρκίας -Ιράν και αργότερα θα δούμε προσέγγιση Ισραήλ- Ιράν. Η Βόρειος Αφρική άλλαξε πλήρως μετα την Αραβική Άνοιξη. Η μεταμόρφωση της Αιγύπτου ως νέο-Νασσερικης Δημοκρατίας και η διάλυση της Λιβυης μαζί με την ανοικτή πληγή της Συρίας ειναι τρεις ακόμα παράμετροι στο Μεσανατολικό Καλειδοσκόπιο. Ανακεφαλαιώνοντας βλέπουμε οτι το 2014, μια σειρά απο γεγονότα που εκυοφορουντο επι μακρον ,είχαν σχεδόν ταυτόχρονη επώαση. Τα αποτελέσματα αυτών των ταυτόχρονων και ανεξάρτητων επωάσεων δημιουργούν μια νεα πραγματικότητα που ο χρόνος αναφοράς της θα ειναι το 2014 . Οπως σε όλες τις πολυπαραμετρικες καταστάσεις η πρόβλεψη είναι επικίνδυνη. Ειναι ομως δυνατό να παρατηρηθεί το ακόλουθο: Εξετάζοντας όλες τις παραπάνω περιπτώσεις διαπιστώνεται οτι τα διάφορα Κράτη-παράγοντες προτιμούν να συνεννοηθούν με τις ΗΠΑ παρα μεταξύ τους. Αυτο δίνει στις ΗΠΑ τη δυνατότητα του ηρεμου ρυθμιστή η του μεροληπτουντος επιδιαιτητή κατ' επιλογήν τους. Αυτή ειναι η μεγαλλιτερη Διπλωματική- Πολιτική- Οικονομικη πρόκληση για τις ΗΠΑ του 21ου Αιώνα. Απόψεις που θεωρούσαν οτι οι ΗΠΑ έχασαν τον Παγκόσμιο ρόλο τους λογω της Οικονομικής τους Κρίσης απεδείχθησαν άστοχες. (www.kassandros.gr)

http://www.energia.gr/article.asp?art_id=82294