Ισλαμικό Κράτος 2016


Βασίλης Γιαννακόπουλος, γεωστρατηγικός αναλυτής και συγγραφέας του βιβλίου «Ισλαμικό Κράτος – Οι ρίζες, η δημιουργία και η απειλή του Χαλιφάτου»

www.geostrategy,gr
Είναι γεγονός ότι το Ισλαμικό Κράτος αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, καθώς έχει να αντιμετωπίσει έναν αριθμό ικανών αντιπάλων, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ιράν, της Ρωσίας, των Κούρδων του Ιράκ (Peshmerga) και της Συρίας (People's Protection Units), του συριακού καθεστώτος, της ιρακινής κυβέρνησης, της Αλ-Κάιντα (Jabhat al-Nusrah), καθώς και των υπόλοιπων ένοπλων σουνιτικών οργανώσεων (μετριοπαθών αντικαθεστωτικών δυνάμεων), οι οποίες δραστηριοποιούνται στο συριακό θέατρο επιχειρήσεων.

Οι αεροπορικές επιδρομές και οι χερσαίες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον της δύναμης του Abu Bakr al-Baghdadi εντείνονται με σταθερό ρυθμό, αφενός ένεκα του συντονισμού μεταξύ των αντίπαλων δυνάμεων, αφετέρου της αναβαθμισμένης διεξαγωγής επιχειρήσεων συλλογής και ανταλλαγής κρίσιμων πληροφοριών, οι οποίες διευκολύνουν σημαντικά στη στοχοποίηση των τζιχαντιστών.
Πέραν αυτών, το τελευταίο εξάμηνο τα έσοδα του Ισλαμικού Χαλιφάτου, κυρίως από το λαθρεμπόριο πετρελαίου, έχουν μειωθεί σημαντικά. Αντίθετα, το κόστος του πολυμέτωπου πολέμου που διεξάγει αυξάνεται συνεχώς. Προκειμένου λοιπόν να ανταπεξέλθει στις κοστοβόρες οικονομικές απαιτήσεις των στρατιωτικών του επιχειρήσεων, έχει επικεντρωθεί στην άντληση κεφαλαίων από την εκβιαστική φορολόγηση των περίπου έξι εκατομμυρίων κατοίκων, στη συντριπτική τους πλειοψηφία σουνίτες, των περιοχών που ελέγχει στην κεντροανατολική Συρία και το δυτικό Ιράκ.
Γίνεται λοιπόν σαφές ότι οι δυνάμεις του Baghdadi αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα επιχειρησιακής δυνατότητας. Επιπρόσθετα, είναι πολύ πιθανόν, το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, να ξεκινήσει η αποδόμηση της de facto κρατικής οντότητας του Ισλαμικού Χαλιφάτου, όχι μόνο λόγω οικονομικών προβλημάτων, αλλά και λόγω της βούλησης των εχθρικών προς αυτό δυνάμεων να ενεργήσουν περισσότερο συντονισμένα και αποφασιστικά, προκειμένου να επέλθει η διάλυσή του. Ήδη, την προηγούμενη Παρασκευή (22 Ιανουαρίου 2016), ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Ashton Baldwin Carter ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ προτίθενται να αποστείλουν και να αναπτύξουν χερσαίες δυνάμεις στο Ιράκ, προκειμένου να υποστηρίξουν τις τοπικές δυνάμεις (Κούρδους Peshmerga και ιρακινές ένοπλες δυνάμεις) στην καταπολέμηση του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους. Μάλιστα, η 101η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία των ενόπλων δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών θα είναι η πρώτη χερσαία δύναμη που θα αναπτυχθεί στο Ιράκ.
Φυσικά, ο Baghdadi δεν αναμένεται να μείνει με σταυρωμένα χέρια. Θα αντιδράσει δυναμικά. Και επειδή η επιχειρησιακή του δυνατότητα στο ιρακινό θέατρο επιχειρήσεων μειώνεται βαθμιαία, ενώ αντίθετα οι αντίπαλες δυνάμεις αυξάνονται, αναμένεται να ενεργήσει ως ασύμμετρη δύναμη. Δηλαδή, να σχεδιάσει και να

διεξάγει πλήθος τρομοκρατικών ενεργειών όχι μόνο στα συρο-ιρακινά εδάφη, αλλά και στις γειτονικές χώρες που συμμετέχουν στην «Επιχείρηση Εγγενής Αποφασιστικότητα» (Operation Inherent Resolve), όπως για παράδειγμα η Τουρκία, η Ιορδανία, η Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Πέραν αυτών, είναι σχεδόν αναμενόμενη η διεξαγωγή μικρής έως μεγάλης κλίμακας τρομοκρατικών επιθέσεων και σε χώρες της Δύσης που συμμετέχουν στην εν λόγω αντι-τζιχαντιστική επιχείρηση, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ολλανδία, η Αυστραλία, το Βέλγιο και ο Καναδάς, χωρίς ωστόσο να εξαιρείται η Ρωσία, η οποία, από το Σεπτέμβριο του 2015, υποστηρίζει δυναμικά το αλαουιτικό καθεστώς του Bashar al-Assad. Η απόφαση του Vladimir Putin να εισέλθει δυναμικά στο χώρο της Μέσης Ανατολής είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσει σε μια δεύτερη τρομοκρατική ενέργεια, κυρίως από τους ρωσικής καταγωγής σουνίτες εξτρεμιστές, κατά στόχων ρωσικών συμφερόντων εντός και εκτός της Ρωσίας. Ίσως, η ευάλωτη Ευρώπη να συνιστά τον πλέον ελκυστικό στόχο, εξαιτίας της ανεπάρκειάς της στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας, της συλλογής πληροφοριών, της εύκολης πρόσβασης των τζιχαντιστών από τις ζώνες πολέμου της Μέσης Ανατολής, καθώς και των εκατομμυρίων μουσουλμάνων που κατοικούν στη γηραιά ήπειρο, αρκετοί από τους οποίους θα μπορούσαν να επηρεασθούν από τη τζιχαντιστική προπαγάνδα και να διεξάγουν τρομοκρατικές ενέργειες ως «μοναχικοί λύκοι».
Ο ανταγωνισμός μεταξύ της Αλ-Κάιντα και του Ισλαμικού Κράτους συνιστά μια επιπρόσθετη παράμετρο, η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει δραματικά την κατάσταση ασφάλειας στις προαναφερόμενες πιθανές χώρες-στόχους. Καθώς το Ισλαμικό Κράτος αναμένεται να συρρικνωθεί, αρχικά με την απώλεια εδαφών στο Ιράκ, η Αλ-Κάιντα δεν αποκλείεται να οδηγηθεί στη λήψη απόφασης για τη διεξαγωγή θεαματικών τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον δυτικών στόχων, προκειμένου να προσελκύσει και να εντάξει στις θυγατρικές της οργανώσεις τους απογοητευμένους τζιχαντιστές του Baghdadi, αλλά κυρίως να ανακτήσει την απολεσθείσα πρωτοκαθεδρία της στον παγκόσμιο τζιχάντ. Η εκατέρωθεν έναρξη ατέρμονων τρομοκρατικών επιθέσεων κατά στόχων δυτικών συμφερόντων συνιστά ένα εφιαλτικό σενάριο, το οποίο ωστόσο δεν απέχει μακριά από την πραγματικότητα.
Αν επαληθευθούν οι παραπάνω εκτιμήσεις, γίνεται αντιληπτό ότι θα συνεχισθούν ή και θα αυξηθούν οι μαζικές προσφυγικές ροές από τη Μέση Ανατολή, με προορισμό τη βόρεια και κεντρική Ευρώπη. Σε πρώτο χρόνο, οι εκατοντάδες χιλιάδες των προσφύγων θα βρεθούν προ κλειστών συνόρων, με αποτέλεσμα να επιδεινωθεί η ανθρωπιστική κρίση, ενώ σε δεύτερο χρόνο, αναμένεται να σημειωθεί αύξηση της ριζοσπαστικοποίησής τους, με ότι αυτό συνεπάγεται για τους ίδιους τους πρόσφυγες, αλλά και για τις χώρες εγκλωβισμού τους, όπως η Ελλάδα, που συνιστά την κύρια πύλη εισόδου μεταναστών και προσφύγων προς τη γηραιά ήπειρο. Είναι προφανές ότι αυτές οι εκτιμώμενες προσεχείς εξελίξεις θα ταλανίσουν περαιτέρω και την εξασθενημένη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς η όλη κατάσταση ενδέχεται να δημιουργήσει τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την αναστολή της Συνθήκης Σένγκεν, γεγονός που είναι δυνατόν να σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους της ενωμένης Ευρώπης.

http://www.geostrategy.gr/pdf/20160208%20Islamic%20State%202016.pdf